Dziurawiec zwyczajny
(Lat: Hypericum perforatum L.) (ang: St. Johns)

Bylina 20 - 40 (60) cm wys.; liście naprzeciwległe, podługowate, przeświecająco kropkowane; kwiatostan gałęzisty, gęsty; kielich 5 działkowy; korona złożona z 5 żółtych, ciemno kropkowanych płatków, mających jeden brzeg w górze ząbkowany; słupek 1; owoc - wielonasienna torebka. w Polsce pospolity na całym niżu i w górach po regiel dolny, w zaroślach, na suchych wzgórzach i łąkach.

Roślina lecznicza, aktywne składniki: Hypericin, pseuohypericin - hamuje rozkład neurotransmiterów w mózgu. Hamuje również monoaminooksydazę (MAO) i działa jako inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, zawiera: flawonoidy, hiperozyt, bakteriobójcze garbniki, witaminy A i C oraz rutynę i kwercetynę.

Właściwości lecznicze mają pędy z pączkami i kwiaty, zbierane od czerwca do lipca. Wzmacniają układ nerwowy, są środkiem żółciopędnym, stosowanym w schorzeniach wątroby. Ma działanie przeciwzapalne i dezynfekcyjne - jest stosowany zewnętrznie na rany i do płukania gardła. Przeciwwskazania: musi być stosowany w małych ilościach gdyż zwiększa wrażliwość skóry na słońce (hiperycyna powoduje uczulenie na ultrafiolet).